Investicije

investicijeU stručnoj terminologiji iz oblasti finansija i bankarstva investicije se odnose na plasiranje novca koje donosi kamate i na taj način uvećava dobit i na akcije (obveznice, nektretnine i sl.)  kupovinom i prodajom po povoljnijim uslovima. Investicije se smatraju ulaganjem u realna kapitalna dobra. Na nivou privrede, investicije znače deo društvenog proizvoda jednog fiksiranog vremenskog perioda koji se u toku određenog perioda (najčešće godinu dana) nije potrošio. Kao takve dele se na proizvodne i potrošne investicije, a u svakodnevnom životu investicije označavanju kupovinu bilo koje aktive (imovine) da bi se ostvarila korist. U svakom slučaju pojmovi investiranje i investicije se odnose na plasiranje novca, a u cilju da se ostvari dobit veća od onog što je uloženo. Prema tome, najjednostavnije objašnjenje je da investicije podrazumevaju ulaganje finansijskih sredstava u neki poslovni ili investicioni projekat.

Cilj svake kompanije je da održi likvidnost, kao i dalji razvoj, a to je moguće putem investiranja. Investicije se mogu plasirati u proizvodnji, u vidu nove tehnologije, novog proizvoda ali postoji i investiranje kompanije u vrednosne papire finansijskog tržišta čime ona ostvaruje zaradu. Naime, svaka kompanija ima svoj rayvojni cilj tako da pokušava da realizuje investicije u sadašnjim uslovima i sadašnjem vremenu, a imajući u vidu bližu i dalju budućnost. Pored obezbeđenja uslova za svoj trenutni opstanak , svaka kompanija se nalazi u situaciji da se razvija dok je taj razvoj  orijentisan dugoročno i definisan kvalitativno. Ona definiše svoju dugoročnu razvojnu politiku koja sadrži njene osnovne ciljeve i načine realizacije istih. Ciljevi investiranja i investiciona politika, kao direktna posledica ciljeva preduzeća, sadržani su u dugoročnoj razvojnoj politici preduzeća. Sa druge strane, samo konkretnim investicionim akcijama u okviru definisane investicione politike, može se zasnivati ostvarenje i razvoj politike preduzeća. Investicije se odabiraju prema kriterijumu koji treba da predstavlja meru valjanosti pojedinih investicionih akcija, meru dostizanja postavljenih ciljeva investiranja i na osnovu njega se određuje koju od raspoloživih investicionih akcija treba realizovati.

Investicije mogu imati mikro i makro aspekt. Na makro nivou to su različite varijante kapitalnog koeficijenta kao odnosa između investicija i proizvodnje, u finansijskoj literaturi i praksi to su najčešće prosečni i  marginalni kapitalni  koeficijent. Prosečni kapitalni koeficijent pokazuje koliko jedinica kapitala ( osnovnih i obrtnih sredstava ), odnosno ukupnih investicija je angažovano u stvaranju jedinica proizvodnje, dok marginalni kapitalni koeficijent predstavlja odnos između prirasta investicija i prirasta proizvodnje. Investicioni menadžment na mikro nivou, odnosno na nivou same kompanije ima za cilj da ograničeni kapital za investiranje alocira na optimalne svrhe, programe kako bi se maksimiziralo ostvarenje njegovih ekonomskih ciljeva.

U uslovima razvijenog finansijskog tržišta i pristupa preduzeća tom tržištu investiranje se mora shvatiti u širem smislu. Pored investiranja u projekte, poslovne poduhvate u preduzeću, bilo u modernizaciji postojeće, bilo u novu proizvodnju, pogone, fabrike ili delatnosti, i preduzeće može neangažovani slobodni kapital plasirati i u vrednosne papire finansijskog tržišta i tako ostvariti zaradu. Investicije, kao sastavni deo ukupnosti procesa alokacije ekonomskih resursa u vremenu, jedno su od najznačajnijih područja ekonomske teorije uopšte, iz dve osnovne ekonomske karakteristike i to: ograničenosti i mogućnosti alternativne upotrebe ekonomskih resursa, kao i budući razvoj kao pretpostavka poptunijeg zadovoljenja potreba u budućnosti. Investicije koje su primamljive kako za pravna lica, tako i za individualne ulagače svakako predstavljaju investiranje na berzama, a posebno na berzi novca (Forex). Višestruka dobit u odnosu na uloženi kapital, uz minimalne poslove poslovanja svakako privlače mnoge zainteresovane investitore.


Investicije i investicioni projekti, kao alternativne mogućnosti internog ulaganja unutar kompanija klasifikuju se na osnovu sagledavanja novih proizvoda ili proširenja postojećih, izmeštanja opreme ili objekata, istraživanja i razvoja, kao i drugih projekata. Za potrebe investicione analize i investicionog menadžmenta kao ocene i rangiranja projekta od posebne je važnosti klasifikacija na nezavisne i međusobno isključive investicione projekte. Nezavisnim projektima se smatraju oni koji ne konkurišu jedan drugome, odnosno ukoliko izbor jednog projekta ne podrazumeva istovremeno odbacivanje drugog. Nasuprot tome, međusobno isključive investicije nalaze se u međusobnoj disproporciji i samim tim isključuju jedna drugu, tako da izbor jedne praktično znači automatsko odbacivanje druge investicije.

Saznajte više o tome šta je berza i kako se kreće cena zlata na tržištu.

Share